بایدها و نبایدهای اقتصاد ایران از نگاه مسعود نیلی؛ ۱۰ نکته

۲. اقتصاد ایران از سال ۱۳۹۷ از مرحله «تورم مزمن» عبور کرده و وارد دوره «تورم بسیار بالا» شده که مرحله‌ای پیش از ابرتورم محسوب می‌شود.
۳. رشد اقتصادی کشور عمدتاً بر پایه سرمایه‌گذاری بوده و نه بهره‌وری؛ در بلندمدت، بهره‌وری نقش بسیار محدودی در رشد اقتصاد داشته است.
۴. از سال ۱۳۹۷ موتورهای رشد اقتصادی به دلیل کاهش سرمایه‌گذاری، تشدید تحریم‌ها، بی‌ثباتی اقتصاد کلان و افزایش نااطمینانی عملاً خاموش شده‌اند.
۵. کیفیت رشد اقتصادی نسبت به دوره ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۶ به‌شدت کاهش یافته و رشد مصرف خانوار، بهره‌وری و توازن میان بخش‌های اقتصادی افت کرده است.
۶. تورم بالا اکنون مهم‌ترین مانع رشد اقتصادی است و با افزایش نااطمینانی، سرمایه‌گذاری و تولید را تضعیف کرده است.
۷. ادامه رشد اقتصادی مستلزم حرکت از الگوی سرمایه‌گذاری‌محور به سمت رشد مبتنی بر بهره‌وری، فناوری و نوآوری است.
۸. سیاست‌هایی مانند تثبیت نرخ ارز، قیمت‌گذاری دستوری، ثابت نگه داشتن قیمت انرژی و پایین نگه داشتن نرخ سود بانکی نسبت به تورم، به تشدید ناترازی‌های اقتصادی انجامیده است.
۹. ترکیب تحریم‌ها و تورم بالا باعث کاهش سرمایه‌گذاری، افت بهره‌وری و حرکت اقتصاد به سمت کوچک‌تر شدن شده است.
۱۰. صلح، امنیت، ثبات و کاهش نااطمینانی از مهم‌ترین پیش‌شرط‌های بازگشت اقتصاد ایران به مسیر رشد پایدار هستند.

پی‌نوشت: این نکات از همایش "چشم‌انداز اقتصاد ایران" که به همت "گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد" برگزار شده، استخراج شده است.