0
چهارشنبه 17 تير 1405-14:51
یک مدل موفق سیاستگذاری در معدن
روایتنامه: در اوایل دهه ۷۰ و با روی کار آمدن دولت سازندگی، معادن سنگ کشور با روش انفجار اقدام به استخراج انواع سنگهای تزئینی و ساختمانی میکردند؛ روشی که باعث میشد بخش قابل توجهی از سنگها خرد شوند و ارزش اقتصادی خود را از دست بدهند.
به گزارش روایت نامه، در همین مقطع، زندهیاد دکتر حسن حبیبی، معاون اول رئیسجمهور، به همراه حسین محلوجی، وزیر معادن و فلزات، از معادن سنگ چینی نیریز بازدید کردند. زمانی که انفجار در این معدن بزرگ انجام شد و حجم سنگهای از بینرفته را دیدند، از عمق فاجعه و هدررفت سرمایههای طبیعی کشور بهشدت متأثر شدند و به گریه افتادند.
اما همان گریه، آغاز یک سیاستگذاری بود؛ سیاستی که معادن سنگ کشور را از روش پرهزینه و مخرب انفجار به سمت فناوریهای نوین هدایت کرد.
در ادامه، تیمی در وزارت معادن و فلزات تشکیل شد و با مطالعه روشهای استخراج در کشورهای پیشرو، از جمله ایتالیا، تصمیم گرفته شد استفاده از انفجار در معادن سنگ کشور ممنوع و روش برش با سیم الماسه جایگزین آن شود.
پس از آن، وزارت معادن و فلزات با صدور بخشنامه، معادن سنگ کشور را ملزم کرد از فناوری برش با سیم الماسه برای بهرهبرداری استفاده کنند و روش انفجار را کنار بگذارند.
نتیجه این تصمیم، کاهش هدررفت ذخایر، افزایش کیفیت سنگهای استخراجی و فراهم شدن زمینه رشد بخش خصوصی و توسعه صادرات سنگ ایران بود. اگر امروز صنعت سنگ کشور جایگاه قابل قبولی در بازارهای جهانی دارد، بخش مهمی از آن مرهون درک بهموقع سیاستگذار، اصلاح یک روش نادرست و بهرهگیری از فناوریهای پیشرفته است.
سیاستگذاری در بخش معدن و صنایع معدنی میتواند تا این اندازه اثرگذار باشد. هنر سیاستگذاری آن است که از مشاهده یک مسئله (بازدید ازمعدن) و احساس مسئولیت (گریه در معدن)، به تصمیمی درست برسد، فناوری را به خدمت بگیرد و با اصلاح روشهای نادرست، آینده یک صنعت را متحول کند.