۱۰ چالش اساسی بخش معدن؛ از کمبود مواد منفجره تا ضعف در سیاست‌گذاری

۲. وابستگی تأمین گازوئیل به تصمیمات مقطعی و اداری، برنامه‌ریزی تولید و فعالیت مستمر معادن را با مشکل مواجه کرده است. ۳. محدودیت در تأمین مواد منفجره (ناریه)، روند استخراج و اجرای عملیات معدنی را با اختلال روبه‌رو می‌کند. ۴. نبود بانک اطلاعاتی جامع و به‌روز از نیاز واقعی معادن، برنامه‌ریزی ملی برای تأمین نهاده‌های تولید را دشوار کرده است. ۵. تعدد دستگاه‌های تصمیم‌گیر و فرآیندهای اداری، تأمین سوخت و مواد مورد نیاز معادن را زمان‌بر و پیچیده کرده است. ۶. کمبود ماشین‌آلات معدنی، فرسودگی ناوگان موجود، افزایش عمر مفید تجهیزات، بالا رفتن هزینه‌های بهره‌برداری و موانع ایجادشده بر سر راه واردات ماشین‌آلات نو، بهره‌وری معادن را به‌شدت کاهش داده است. ۷. کمبود قطعات و لوازم یدکی ماشین‌آلات معدنی، به‌ویژه تایر، ناتوانی تولیدکنندگان داخلی در تأمین نیاز بازار و محدودیت واردات به بهانه حمایت از تولید داخل، فعالیت معادن را با مشکلات جدی مواجه کرده است. ۸. کمبود روغن و روانکارهای مورد نیاز ماشین‌آلات معدنی، هزینه‌های نگهداری را افزایش داده و تداوم فعالیت بسیاری از معادن را با چالش روبه‌رو کرده است. ۹. فقدان یک سامانه هوشمند و یکپارچه برای پایش و پیش‌بینی نیازهای معادن، همراه با ضعف هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی، مدیریت زنجیره تأمین را با مشکل مواجه کرده است. ۱۰. تیم سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری در بخش معدن، به‌جای ارائه راهکارهای ساختاری و بلندمدت، بیش از حد درگیر مدیریت روزمره شده و تاکنون نتوانسته است بسیاری از مشکلات اساسی این بخش را به‌صورت پایدار برطرف کند.