شنبه 30 خرداد 1405 | Saturday, 20 June 2026
به گزارش روایت نامه، مهمترین اقدام شرکت در این حوزه، بهرهبرداری از تصفیهخانه متمرکز پساب ذوبآهن اصفهان به عنوان بزرگترین پروژه بازچرخانی آب در صنعت فولاد کشور است که با سرمایهگذاری حدود ۲۰ هزار میلیارد ریال توسط بخش خصوصی و حدود یک هزار میلیارد ریال سرمایهگذاری در زیرساختهای انتقال و جمعآوری پساب اجرا شده است.
این تصفیهخانه با ظرفیت ورودی ۸۵۰ مترمکعب در ساعت و ضریب بازیابی ۹۰ درصدی، سالانه حدود ۶ میلیون و ۷۰۰ هزار مترمکعب آب قابل استفاده تولید میکند که معادل ۷۶۵ مترمکعب در ساعت و ۱۸ هزار و ۳۶۰ مترمکعب در شبانهروز است.
منابع تأمین پساب این تصفیهخانه شامل: فاضلاب شهری فولادشهر (حدود ۳۶۰ مترمکعب در ساعت)، فاضلاب شهری زرینشهر، پساب صنعتی ذوبآهن و فاضلاب بهداشتی و خدماتی شرکت میباشد.
بهرهبرداری از این پروژه موجب شده است سالانه ۶.۷ میلیون مترمکعب آب بازیافتی جایگزین آب خام شود و برداشت آب از زایندهرود حدود ۴۰ درصد کاهش یابد.
در حال حاضر مصرف آب کارخانه حدود ۲۳۰۰ مترمکعب در ساعت است. همچنین با توجه به ظرفیت اسمی ۳.۶ میلیون تن تولید چدن در سال، مصرف ویژه آب حدود ۵.۶ مترمکعب به ازای هر تن محصول برآورد میشود. با احتساب آب بازیافتی، میزان برداشت آب خام از منابع طبیعی به حدود ۱۳.۴۵ میلیون مترمکعب در سال کاهش یافته و شاخص برداشت آب خام به حدود ۳.۷ مترمکعب به ازای هر تن محصول رسیده است که بیانگر بهبود حدود ۳۴ درصدی این شاخص است.
از مهمترین دستاوردهای زیستمحیطی این پروژه میتوان به کاهش تخلیه پساب، کاهش خطر آلودگی آبهای زیرزمینی و خاک، کاهش فشار بر منابع آبی حوضه زایندهرود و توسعه اقتصاد چرخشی آب در صنعت فولاد اشاره کرد.
در ادامه این مسیر، پروژههای تکمیلی زیر نیز در دست اجرا است:
تبدیل برجهای خنککن تر نیروگاه هاربین به خشک با صرفهجویی سالانه یک میلیون و ۹۸۶ هزار مترمکعب آب
تبدیل برجهای خنککن نیروگاه روسی با صرفهجویی سالانه بیش از یک میلیون و ۶۷۰ هزار مترمکعب آب و کاهش ۹۴ درصدی مصرف این بخش
احداث مخازن ذخیره آب صنعتی با ظرفیت ۱۵۰ هزار مترمکعب
احداث بند خاکی و مخزن ذخیره با ظرفیت حدود یک میلیون مترمکعب
مشارکت در پروژه انتقال آب خلیج فارس و دریای عمان با سهم پیشبینیشده ۴۰ میلیون مترمکعب در سال
هدف نهایی ذوبآهن اصفهان، تأمین بخش عمده نیاز آبی از طریق بازچرخانی، پساب و منابع آب پایدار و کاهش وابستگی به زایندهرود به حداقل ممکن است؛ رویکردی که ضمن تضمین پایداری تولید، الگویی برای مدیریت پایدار منابع آب در صنایع بزرگ کشور محسوب میشود.
